16 Ağustos 2017 Çarşamba

Ana Sayfa » , , , , , , » 45 Saniye de Kaybolan Hayatlar

45 Saniye de Kaybolan Hayatlar

16 Ağustos 2017 Çarşamba
45  Saniye de kaybolan, yarım kalan hayatlarla büyüdük biz. Göçük, artçı, enkaz, hasar, akut kelimelerini öğrendik bir gecede. Bir gecede yüzlerce canı kaybedip, yası öğrendik biz. Yalova,depremin en güçlü hissedildiği, belkide en çok yıkımın olduğu belkide en çok hayatın kaybedildiği şehirlerden biriydi.

17 Ağustos 1999 Tarihe en kara gün olarak geçerken, bizim hayatımızda da büyük izler bıraktı. Çok değil 10 - 11  yaşlarındaydım bende. En ufak kardeşim sokaklarda, engebeli bahçelerde yürümeyi öğrendi, bahçede etrafına çarşaflar çekilmiş yerlerde uyuduk gecelerce, orada leğenin içinde yıkanmaya, temizlenmeye çalıştık günlerce.
                                     

Günlerce, haftalarca ORADA KİMSE VAR MI? SESİMİ DUYAN VAR MI ? sözleriyle yankılandı kulaklarımız.Çok acı hikayeler, çok acı sonlar yaşadık, gördük, duyduk biz. Sevdiklerine bir şey olmasın diye onların üstüne kapanan ,evlatlarını kurtarmak için komodine saklayan ana - babalar gördük biz.Yerinden kıpırdayamadan can veren insanlar, kaçmaya bile fırsatı olmamış nice kaybolan hayatlar Hepsi hafızamda hepsi kalbimin bir köşesinde

Ekmek sıralarına, sebze, ilaç dağıtımlarında sıralara girdik. Bütün iş yerleri kapalı, fırınlar kapalı, pazar yeri yok hiç bir şeyin olmadığı bir güne uyandık biz. Hastane desen acil hastalar hastane bahçesinde, daha hafif olanlar hastane yakınlarında top sahasında boylu boyunca yan yana yatırılmış durumda.Okullar hasarlı olduğundan çadırdan sınıflarda, sıralarda 3 kişi oturup ders gördük biz.

Her enkazın başında umutla bekleyenler, acı haberi alıp yıkılan feryat edenler, umudu kaybolup dolu dolu gözlerle dualar edenler. Etrafta sessizlik, herkeste bir umut, acı, gözyaşı daha bir çok duygu vardı o sabah.

Umarım Allah bir daha bizlere böyle büyük acılar, kayıplar yaşatmaz. Rabbım tüm sevdiklerimizi, evlatlarımızı korusun sevgiyle kalın.


Unutmadık, Unutmayacağız....
17.08.1999
03:02

8 yorum:

  1. Büyük geçmiş olsun, ben yaşamadım ama çok etkilendim, hala da en büyük fobimdir. :( Bu işte hep Allah'a havale ediyoruz Allah ne yapsın? Ülkenin dört bir tarafı fay hattı, hareketli, sürekli deprem oluyor, namussuz müteahhitler yüzünden öldü onca insan. Demirden çal, tuzlu deniz kumuyla ev yap, kolonu kes, demirin ucunu bükme, bir halt bilmeyen kişiler üç kuruşa inşaat işçisi oluyorlar, projelerin çoğu belediyede rüşvetle geçiyor, zemin etüdü yok, hepsi dandik binalar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen öyle zaten bu depremde onu da ögŕlrendik maalesef Deprem öldürmez bina öldürür derlerdi..m

      Sil
  2. Doksan dokuz depremi unutulmayacak anlardan bir an. Umarım bir daha aynı acıları tekrar yaşamayız. Sevgiyle kalın...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin inşallah yaşamayız tekrarını. Allah hepimizi korusun

      Sil
  3. Geçmiş olsun, Allah bir daha yaşatmasın Esra kızım. İstanbul'da idik. Sokaklarda yattık gecelerce. Sevgiler kızım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin Ece Teyzecim amin inşallah...Çok ama çok zor bir durum Allah bize değil hiç kimselere yaşatmasın :(

      Sil
  4. Ben depremde istanbul adalardaydim. Ertesi gün akrabalara bakmaya gittik gölcüge gencecik kuzenimizi ölü bulduk. Unutulmuyor canim çok büyük bir aci.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Başınız sağolsun ablacım, allah önce kuzenine sonrada tüm deprem şehitlerine rahmet eylesin...

      Sil

Yorum konusunda:
1. Yorumlarınızın konu ile ilgili olmasına özen gösteriniz..
2. Sataşma, saldırı veya kötü içerikli yorumların yayınlanmayacağını önemle hatırlatmak isterim.
3. Masalzehra.com 'da yapılan tüm yorumlardan,yorumu yapan kişi sorumludur.