14 Ekim 2016 Cuma

Ana Sayfa » » Bir kelebeğin var oluş hikayesi........

Bir kelebeğin var oluş hikayesi........

14 Ekim 2016 Cuma

2014 Şubat ayında kendi kendime şüphelenip öğrendiğim mucizemsin benim can kızım.
Bir çok hamilenin yaşadığı öğürmeler,bulantılar, istifra lar bende hiç olmadı  hatta birkaç aş ermenin dışında normal hayatıma aynı hızında ve temposunda devam ettim.Çocukluğumdan beri hep bir oğlum olacağını hayal etmiştim hata adı bile Ali olacak derdim hep o kadar etkilenmişim ki doktor kıza benziyor dediğinde bile KIZ MI ? diye tepki vermiştim. 14 - 16  hafta aralığında cinsiyeti kesinleşen bal köpüğüme babası hemen MASAL adını taktı, bilinçaltımdaki erkek bebek psikolojisiyle uzunca bir süre erkek bebek adı aramaların daydım ben hala....

Hamileliğimin 4. Ayından sonra doktorumun ifadesi ile oturarak çalışmamdan ve çok fazla su içmem den kaynaklanan!!! ayaklarımda, ellerimde şişmeler başladı aylık kontrol dışında başım ağrısa gittiğim kadın doğumcu bu şişmelerin normal olduğunu çok fazla abarttığımı ileri sürdü hep oysaki 4. ayında 7 aylık görünümlü ve +20 kilo almış bir gebelik çokta normal varsayılamazdı bence. Şişliklerim akşam saatlerinde artmakta geceleri ayaklarım havada uyuduğumda inmekteydi ancakk 5. ayıma girdikten sonra inmemeye, yüzüklerim parmaklarıma olmamaya başlamıştı.Ama tabiki bunların hiç biri gezmeme, çalışmama, seyahatlerime engel olmadı.Temmuzun kavurucu sıcaklarında araba yolculuğu ile güzide tatil beldelerine yolculuklarım devam etti(Rahatsızlığımı bilmediğimden ve doktorun Normalsin rahat ol sözlerinden aldığım cesaret ile ).

Tatilden döndükten ve gebeliğimin 25. haftalarından sonra herkes bana doğurdu doğuracak gözüyle bakmaktayken ben düşsem yuvarlanacak halim ve kocaman göbeğimle hayatıma devam ediyordum, Gece yürüyüşleri, akşam oturmaları,avmler,seyahatler kısacası rutin koşturmalı  hayatım devam ediyordu.Bir gece yürüyüş sonrası eve geldiğimde midemde inanılmaz bir baskı vardı daha önce bu şikayetim ile doktora gittiğimde bebeğin büyümesinden kaynaklı olduğu söylenmişti yine onun verdiği acı ve yorgunluğumdan olduğunu sanarak yorgun olduğumu söyledim canımın içi kocama sık sık tansiyon düşüklüğü yaşadığımdan (Hamilelik öncesi) yine tansiyonumun oynadığını düşündü ve tansiyonuma baktığında inanamadı. 16 - 10  çıkıyordu tansiyonum ve bende yüksek tansiyon belirtilerinin hiç biri yoktu.O gece yorgunluktan olduğunu düşünerek  uyudum, canımın içi  diyorum ya işte o adam sabaha kadar elinde tansiyon aleti başımda beklemiş ve ben uyurken bile tansiyonum düşmemiş sabah beni korkutmamak adına doktorumdan randevu alıp beni apar topar doktora götürdü, tabi ben hala doktor kontrolünden sonra işe döneceğimden giyindim, süslendim öyle çıktım evimden,bilemezdim ki o çıkışımdan 1 ay sonra dönecekmişim evime. Doktor tansiyon aletini görünce kısa süreli bir şok yaşadı ve hemen ardından bizi de  şoka soktu. Apar topar yatırıldığım ismi lazım değil Özel bir hastahanede en karanlık odada perdeler sımsıkı kapatılarak yatacağımı ve tansiyonumun düşürülmesi gerektiğini, eğer düşmezse bebeğimin alınması gerektiğini söyledi, ve ben bu cümleden sonra başka hiçbir şey duymadım o hastanede kulaklarımda bebeğini alacağız sözü çınlıyordu, bir ara ağlamamı bastırıp Ama o çok küçük dediğimi hatırlıyorum sonrası verdikleri ilaçlar ile inanılmaz bir baş ağrısıydı, 2 saatlik süreden sonra tansiyonum da iniş yerine çıkış devam ettiği için ambulans ile kuvözü olan bir hastaneye sevkim konuşulmaya başlandı. Bursa'dan can dostum bize kendi doktor ve hastanesini ayarlayarak sevkimizde yardımcı oldu. (Yeri de gelmişken candır,baldır, en iyi dosttur o) O ambulans sirenleri hala kulaklarımda çınlar bazı geceler evladımı seyrederken 22 -18  tansiyon ile yatırıldım Medical Park Bursa hastanesine bebekle ilgili hiç bir sıkıntı gözükmüyordu ultrasonda kan akışı, suyu vs. her şey normaldi ancak benim durumum çok sıkıntılıydı inanılmaz bir baş ağrısı ve tansiyon durumum vardı. Doktorum AHMET YILMAZ biraz yatıracağını tansiyonum dengelenmez ise bebeğimi alacağını söyledi, beni kurtarabileceklerini ama bebeğim için aynı şeyi söyleyemeyeceğini ekledi. Tabi o anda ben ilaçların etkisinde olduğumdan çok fazla idrak edemiyordum durumu hatta saçma sapan konuştuğumu söylüyor kardeşim. Sonrasında 2 gece yoğun bakımda yatırıldım nst 'ye ve serumla bağlı kendini bilmez halde 11.08.2014 Saat 12.00  de girdiğim acil sezeryan'dan 12.15'te bir minik kelebek çıktı önce 1010 gr ağırlığında 37 cm boy ile 45 dakika sonrada ben.... İşte o zaman başladı bizim hikayemiz işte o gün 12:15  te başladı bizim savaşımız.......  Devamı sonraki postta :)
















Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorum konusunda:
1. Yorumlarınızın konu ile ilgili olmasına özen gösteriniz..
2. Sataşma, saldırı veya kötü içerikli yorumların yayınlanmayacağını önemle hatırlatmak isterim.
3. Masalzehra.com 'da yapılan tüm yorumlardan,yorumu yapan kişi sorumludur.